164 episódios
- Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος θυμάται και αφηγείται την μεγαλύτερη εξέγερση που έγινε ποτέ σε ελληνικές φυλακές και στοίχισε τέσσερις ζωές, το Νοέμβριο του 1995.
14 Νοεμβρίου 1995. Βράδυ. Λίγες ώρες πριν αρχίσει ο τριήμερος εορτασμός για την επέτειο της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο, τίποτα δεν έδειχνε ότι στις φυλακές Κορυδαλλού θα άνοιγε ένα δεύτερο «μέτωπο» για την Αστυνομία και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Όμως, το πάγιο αίτημα για αποσυμφόρηση της φυλακής, που ήταν φτιαγμένη για πεντακόσιους κρατουμένους κι εκείνο το διάστημα είχε σχεδόν χίλιους τετρακόσιους, παρέμενε άλυτο και ήταν θέμα χρόνου να επανέλθει στο προσκήνιο, με τον πλέον τραγικό τρόπο. Όλα άρχισαν λίγο πριν από τις 8 στην Ακτίνα Γ’, την ώρα που ο ψυχίατρος Αλέξανδρος Φιλιππάκης μοίραζε τα φάρμακα, συνοδευόμενος από τον σωφρονιστικό υπάλληλο Κώστα Κωστόπουλο και το νοσηλευτή Νίκο Γρίσπο. Ξαφνικά οι κρατούμενοι όρμησαν πάνω τους και τους πήραν ομήρους. Κάποιοι άλλοι πέρασαν στο προαύλιο, σκαρφάλωσαν στα κάγκελα και κατευθύνθηκαν στο διοικητήριο, μόλις πενήντα μέτρα από την πύλη. Μόνο τότε έγιναν αντιληπτοί από τον φύλακα της πύλης, ο οποίος χτύπησε το συναγερμό! Η κατάσταση βγήκε γρήγορα εκτός ελέγχου, με εκατοντάδες κρατουμένους να μπαίνουν στην εξέγερση. Η φυλακή είχε πέσει, ουσιαστικά, στα χέρια τους.
Τα ΜΑΤ έζωσαν τους δρόμους γύρω από τις φυλακές για να προλάβουν τυχόν απόπειρα απόδρασης, αλλά στο εσωτερικό της φυλακής γινόταν «πόλεμος» και κανείς δεν μπορούσε να επέμβει.
Λίγες ώρες αργότερα έφτασαν στον Κορυδαλλό τρεις εισαγγελείς και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης, Γιώργος Παυλέας, που προσπάθησαν να κατευνάσουν τα πνεύματα και να πείσουν τους κρατούμενους να επιστρέψουν στα κελιά τους. Τους εγγυήθηκαν ότι τα ΜΑΤ δεν θα κάνουν επέμβαση μέσα στη φυλακή. Μόνο υπό αυτή την προϋπόθεση θα συζητούσαν για αποκλιμάκωση της κατάστασης. Και κάπου ανάμεσα στις διαπραγματεύσεις και στην απειλή επέμβασης, η κατάσταση ξέφευγε ολοένα και περισσότερο. Και επιβεβαίωνε όλους εκείνους που έλεγαν ότι το μεγαλύτερο σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας ήταν καζάνι που έβραζε. Η εξέγερση κράτησε έξι μέρες και τελείωσε με τέσσερις νεκρούς, 81 τραυματίες και ανυπολόγιστες ζημιές. - Ο 63χρονος συνταξιούχος Νίκος Βλαχόπουλος δούλευε μια ζωή στο Δημόσιο. Ήταν μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος στο υπουργείο Δημοσίων Έργων, αλλά, παρότι ερχόταν σε επαφή με τόσο κόσμο, ήταν απόμακρος. Και από τότε που με τη σύζυγό του αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους, γύρισε την πλάτη στην κοινωνία. Παιδιά δεν είχε κάνει. Κι έτσι πήρε τα λιγοστά υπάρχοντά του και νοίκιασε ένα παλιό σπίτι στις Τζιτζιφιές, απ’ το οποίο έβγαινε δύσκολα και μόνο για τα απαραίτητα – την εφημερίδα και τα τσιγάρα του. Με τη γειτονιά δεν είχε πάρε δώσε, επειδή φοβόταν ότι όλοι ήθελαν να του πάρουν τα λεφτά. Μόνο την 35χρονη Μαρίκα Κολωνιάρη εμπιστευόταν. Η γυναίκα τού πήγαινε φαγητό δύο φορές την ημέρα και πληρωνόταν 600 δραχμές τον μήνα.
Ήταν 7 και μισή, απόγευμα Κυριακής, 9 Νοεμβρίου 1980, όταν η 35χρονη γυναίκα τού πήγε φαγητό στο σπίτι, στην οδό Αθηνάς 18. Ήταν μια διαδρομή που είχε κάνει αμέτρητες φορές. Μόνο που εκείνο το βράδυ, προτού ακόμη ανέβει στον πρώτο όροφο, κάτι την έκανε να σταματήσει. Η είσοδος της αυλής ήταν σκοτεινή. Η λάμπα στην εξώπορτα, που κανονικά έπρεπε να είναι αναμμένη, δεν φώτιζε τον χώρο. Η γυναίκα ανησύχησε και φώναξε τον άντρα της για να μπουν μαζί στο σπίτι. Παρατήρησαν ότι κάποιοι είχαν κατεβάσει τον διακόπτη. Και όπως φάνηκε, είχαν τους λόγους τους. Η πόρτα στον πρώτο όροφο ήταν μισάνοιχτη και σπασμένη και μέσα στο δωμάτιο ο άτυχος συνταξιούχος του υπουργείου Δημοσίων Έργων ήταν νεκρός πάνω στο κρεβάτι.
Στο podcast, ο κοινωνιολόγος-εγκληματολόγος Μάνος Κουκίδης μιλά για το φαινόμενο της αυξημένης ευπάθειας των ηλικιωμένων και μοναχικών ανθρώπων σε τέτοιου είδους εγκλήματα, για την υπερβολική και δυσανάλογη αγριότητα των δραστών και εξηγεί πώς λειτούργησε η στρατηγική της αστυνομίας μέχρι τον εντοπισμό τους. - Μια σκιά γλιστρούσε τις νύχτες στις εισόδους των πολυκατοικιών του Γκύζη, της Κυψέλης, του Κολωνού και των Εξαρχείων. Η σκιά ενός νεαρού άνδρα, που όταν γινόταν αντιληπτός έλεγε ότι έψαχνε δήθεν έναν φίλο του που έμενε εκεί. Στεκόταν μπροστά στο ασανσέρ μέχρι να εμφανιστεί κάποια ένοικος. Και όταν άνοιγε την πόρτα, έμπαινε μαζί της, πατούσε το στοπ, σταματώντας τον θάλαμο μεταξύ δύο ορόφων, και την ακινητοποιούσε με την απειλή μαχαιριού. Όσες είχαν την ατυχία να πέσουν πάνω του βίωσαν εφιαλτικές στιγμές.
Ο σωματώδης νεαρός, γύρω στα 25, δεν ήθελε μόνο να τις ληστέψει, αλλά και να τις βιάσει. Για να κάμψει τις αντιστάσεις τους, τις γρονθοκοπούσε μέχρι αναισθησίας. Από τον Σεπτέμβριο του 1997 είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος για τις γυναίκες που επέστρεφαν μόνες στα σπίτια τους. Ήταν ο «δράκος των ασανσέρ», όπως τον χαρακτήρισαν ο Τύπος της εποχής και η Αστυνομία. Ένας κακοποιός με ποινικό παρελθόν από την εφηβεία του ακόμη, που δεν σταμάτησε στους βιασμούς, καθώς το όνομά του συνδέθηκε και με ένα έγκλημα που παρέμενε ανεξιχνίαστο για σχεδόν είκοσι χρόνια.
Στο πόντκαστ μιλά ένα από τα θύματα του «δράκου των ασανσέρ», η Τόνια Αντωνίου, που ήταν τότε γραμματέας της νεολαίας ΠΑΣΟΚ, και οι δημοσιογράφοι Παναγιώτης Μπούσιος, που είχε καλύψει τα εγκλήματά του, και Γιώργος Κούσουλας, ο οποίος είχε παρακολουθήσει τη δίκη του. - Λάρισα, γήπεδο Αλκαζάρ, 26 Οκτωβρίου 1986. Για την 6η αγωνιστική του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου η τοπική ομάδα υποδέχεται τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας ΠΑΟΚ. Ανάμεσα στους 12.768 φιλάθλους που έχουν πληρώσει εισιτήριο για να παρακολουθήσουν τον αγώνα είναι και ο 29χρονος καθηγητής Χαράλαμπος Μπλιώνας. Κάθεται στην πιο ήσυχη θύρα και διαβάζει την εφημερίδα του. Δεν έχει πάει να φωνάξει αλλά για να περάσει την ώρα του μέχρι να πάρει το λεωφορείο των ΚΤΕΛ για να επιστρέψει στην Αθήνα και στη δουλειά του. Λίγα λεπτά αργότερα θα γινόταν ο πρώτος νεκρός σε ελληνικό γήπεδο.
Η ιστορία του Αλκαζάρ δεν θα τελειώσει με την κηδεία του Χαράλαμπου Μπλιώνα και την προφυλάκιση του υπαίτιου για τον άδικο θάνατό του. Προτού περάσει ενάμισης μήνας, η βία «ματώνει» και πάλι το ποδόσφαιρο και η Ελλάδα θα χωριστεί στα δύο. Η αντιπαλότητα θα πάρει τη μορφή εκδίκησης και ένας 18χρονος, ο Γιώργος Ζωντός, θα πέσει νεκρός με χτυπήματα από μαχαίρι στον Σταθμό Λαρίσης.
Στο πόντκαστ ακούγονται οι πρωταγωνιστές του εγκλήματος στη Λάρισα, όπως τις κατέγραψε το αφιέρωμα της ΕΡΤ στον τραγικό θάνατο του Χαράλαμπου Μπλιώνα: ο αντιπρόεδρος της Λάρισας, ο προπονητής Γιάτσεκ Γκμοχ, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης στο γήπεδο Αλκαζάρ, ο αδελφός του θύματος και ο ίδιος ο δράστης. - 22 Απριλίου 1973. Ξημερώματα. Οι Τζιτζιφιές ακόμα ξενυχτούν. Μπουζούκια, λουλούδια, ποτά, βαριά τσιγάρα, καπνός παντού και «μαγκιά». Μόλις δύο μήνες έχουν περάσει από το μακελειό στη «Νεράιδα της Αθήνας» με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κοεμτζή και η νύχτα μοιάζει ακόμη ηλεκτρισμένη.
Η Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ήταν διαφορετική. Οι Τζιτζιφιές ήταν το επίκεντρο της νυχτερινής ζωής στα νότια προάστια. Η διασκέδαση κρατούσε μέχρι το πρωί. Μέσα σε αυτά τα μαγαζιά, ένα στραβό βλέμμα μπορούσε να οδηγήσει σε καβγά. Η κοινωνία είχε σοκαριστεί μόλις δύο μήνες πριν με το φονικό στη «Νεράιδα της Αθήνας», στο πλαίσιο του οποίου ο Νίκος Κοεμτζής σκότωσε τρεις ανθρώπους για μια παραγγελιά. Όμως, αντί η βία να φοβίσει τη νύχτα, ήταν σαν να την έκανε ακόμα πιο επικίνδυνη· έψαχνε μια αφορμή για να ξεσπάσει.
Και η αφορμή δόθηκε στον «Γυρισμό», ένα από τα γνωστά νυχτερινά κέντρα της εποχής, στη λεωφόρο Θησέως, όπου το πρώτο όνομα στη μαρκίζα ήταν αυτό της Καίτης Γκρέι. Μια κουβέντα για ένα τασάκι, κάμποσες επίμονες ματιές στις γυναίκες της παρέας και η «μαγκιά» που περισσεύει θα οδηγούσαν σε ένα φονικό που έκανε αίσθηση όχι μόνο επειδή ήρθε λίγο καιρό μετά το μακελειό που προκάλεσε ο Νίκος Κοεμτζής στην Κυψέλη αλλά και επειδή θύμα ήταν ο Γιώργος Κίνλεϊ, αδελφός του γνωστού πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού και προπονητή της Προοδευτικής, Θανάση (Σούλη) Κίνλεϊ. Ένα έγκλημα από αυτά που, όπως λέμε, γίνονται «για το τίποτα».
Στο πόντκαστ ο δρ. Εγκληματολογίας Παναγιώτης Παπαϊωάννου και δικηγόρος μιλά για τα χαρακτηριστικά του εγκλήματος, σχολιάζει τον όρο «έγκλημα τιμής» και πώς τον αντιλαμβάνονταν κάποιοι τη δεκαετία του ’70.
Mais podcasts de Crimes verdadeiros
Podcasts em tendência em Crimes verdadeiros
Sobre Αληθινά εγκλήματα
Τα εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα από τον 19ο αι. μέχρι σήμερα.
Site de podcastOuça Αληθινά εγκλήματα, Fábrica de Crimes e muitos outros podcasts de todo o mundo com o aplicativo o radio.net

Obtenha o aplicativo gratuito radio.net
- Guardar rádios e podcasts favoritos
- Transmissão via Wi-Fi ou Bluetooth
- Carplay & Android Audo compatìvel
- E ainda mais funções
Αληθινά εγκλήματα: Podcast do grupo









































